Kuru Yaprağa Veda

Kurudun, ekime yenik düştün
Dökülüyorsun ve renklerin çoktan soldu
Özgür olduğunu sanıyorsun
Ama dalından ayrıldığın andan beri
Ölüyorsun

Yeşil elbisenle parladığın günler çok uzakta
Şimdi turuncu kefeninle yatıyorsun
İlkbaharın gözde başrol oyuncusuydun
Artık sahnenin ortasında tek başınasın
Çürüyorsun

Aradığın güneş bir daha hiç açmadı
Toplandı bulutlar, düştü ilk yağmur damlası
Renkleri solan kuru gövdenin üstüne
Ne ıslandığını hissediyorsun ne de soğuğu
Yok oluyorsun