Yat omzuma Damarlarında dolaşırken bira Bizden başka kimse yokmuşçasına Gece 11 vapurunda Bu gece yaptığın ve söylediğin her şeyi Yarın vereceğim sarhoşluğuna Sarıl bana Al şu dünyanın yükünü güçsüz omuzlarımdan Dışarıda kuvvetli bir sağanak Sense en korunaklı sığınak Kaybolmamak için kopan fırtınada Sakladım kendimi güvenli boynuna Tut elimi Kaçalım bu kalabalık şehirden Bitmek bilmeyen bu telaştan Durmadan devam eden bu koşuşturmadan En çok da nefes alanlardan Bizi mahveden bu zehirli insanlardan Öp beni Yaprakların kuruyup ölüme düştükleri mevsimde Bir çınar ağacının dalında Sallanırken tek başına Hüzünle ağaca bakan O son yaprağın altında
23 Temmuz 2019
Bir Öykünün Satırları 