Hançeri kalbime saplamamalıydın
Hedefin boynum olmalıydı
Beni göğsümde bir oyukla yaşamak zorunda bırakmamalıydın
Asla kapanmayacak bir yara açtın
Hançerin boynumu ikiye yarmalıydı
Damarlarım boşalmalı, tüm izlerin gitmeliydi
Sırtımda bir kambursun
Kanımdaki lanetsin
Nefes aldıkça içimde yaşayacaksın
En büyük pişmanlığımsın
Yanına en güzel elbisemle gelmiştim
Şimdi karşında çelikten zırhımla duruyorum
Elimdeki hançerin parıltısı gözlerini kamaştırıyor
Hedefimin boynun olduğunu düşünüyorsun
Yanılıyorsun
Kalbini hedef alıyorum
Bir Öykünün Satırları 