O masmavi gökyüzüydü
Sıcacık haziran güneşiydi, parlayan aydı
Her gece yıldızlar yatağına yatardı
Üstüne evren örtülürdü
Evi bu dünyadan çok uzaktaydı
Bulutlar Ülkesi'nde hüküm sürerdi
Kuş cıvıltıları yankılanırdı sarayında
Bazıları için cennet onun eviydi
Ben yer altı mahzenleriydim
Yılanlara sarılır, akreplerin elini tutardım
Evimin çatısı topraktı, göremezdim yıldızları
Toprağın altında asla tek yatmazdım
Artık konuşamayanlarla sohbet ederdim
Beni her zaman ilgiyle dinlerlerdi
Yaşanmamış hayatları kaleme alırdım
Onları hep çok yakından tanıdım
O gök tanrısıydı
Ben yer altının efendisiydim
En başından beri iki ayrı dünyaya aittik
Bir Öykünün Satırları 