Umut Denizi

Fırtınalı bir denizin ortasındayım
Yüzme bilmiyorum ama fark etmez
Dalgalar bir gemiyi alabora edecek kadar büyük
Bense küçücük bedenimle buradayım
Başımı suyun üstünde tutamıyorum
Boğulmak istemiyorum, hayır 
Nefes almak için çok uğraşıyorum
Yuttuğum her tuzlu suda geçmişin tadı var
Akciğerlerimi bir sigara dumanı gibi yakıyor
Geçmişle alabora oluyor, geçmişle zehirleniyorum
Kollarımla bacaklarım sürekli hareket hâlinde
Beni suyun üstünde tutmak için savaşıyorlar
Başımın sürekli batıp çıktığı bu denizde
Güneşli bir göğün hayali beni hayatta tutan tek şey
Yarının umudu temiz havanın atomlarını oluşturuyor
Derince soluyor, onu içime çekiyorum
Ama akciğerlerim tuzlu suyla dolup taşmış durumda
Tüm sorun içimde yaşayıp ruhuma kök salarken
Dış dünyanın toprağında yeşermek çok zor
Baştan aşağı sonbahara bulanmış durumdayım
İlkbaharın hayali dahi ulaşamayacağım kadar uzakta
Uzanıyorum ama yaklaşamıyorum bile
Sadece umuyorum
Umut
Bir insanı hem hayatta tutabilecek hem de öldürebilecek kadar güçlü
Fakat bir o kadar da ikiyüzlü bu duyguya tutunuyorum