Fırtına

Yüzüm bulutlu bir gök gibiydi
Gözlerimse yüklerle doluydu
Sen ise yağmurdan nefret ederdin
Ben bir fırtınanın kıyısındayken
Senin olacaklara dair en ufak bir fikrin yoktu
Nefretini cesurca ifade ettin
Gücün elinde olduğunu sanıyordun hâlâ
Sonra gürlemeleri duyuldu öfkemin
Basit bir gök gürültüsü olduğunu düşündün
Ya da buna inanmak istedin
Geceyi aydınlatan ışıkları sesler takip etti
Şimşekler yıldırımlara eşlik etti
Ağaçlarla dolu bir arazinin ortasındasın
Saklanacak hiçbir yerin yok
Ve fırtına başladı