Zalim Kral ve Kutsal Kurbanı

Damarlarımda nefret nehri akıyor
Sevgiyi iyi bildiğimi söylüyorum 
Ama ya bu koca bir yalansa
Ya en iyi bildiğim şey
Nefret etmekse
Aynada gördüğüm o yüzden
Ve o yüzle ilgili her şeyden
O yüzün baktığı her yüzden
Ve gözlerinin gördüğü her şeyden

Ya en iyi bildiğim şey nefretse
Ama en çok öğrenmek istediğim şey de
Sevgiyse
Koşulsuz şartsız ve karşılık beklemeden 
Herkesi ve her şeyi sevebilmekse
En çok da aynadaki o yüzü
Ve o yüzle ilgili her şeyi
O yüzün baktığı her yüzü
Ve gözlerinin gördüğü her şeyi sevebilmek

Bütün hayatım boyunca 
Alevler içinde yanıyor gibi hissettim
Bir mancınıkla alevlerin arasına atılmış
Yakıp kül edilmek istenmiş bir peygamber gibi
Gaddar bir kral tarafından
Zorbalığa uğramış bir kurbanın rolünü oynadım
Peki ya aslında İbrahim değil de
Nemrud’un ta kendisi bensem?

Sevmediğim herkesi ve her şeyi
Küle çevirme arzusuyla yanan bir kralsam
Ve sefaletten inşa edilmiş sarayımda
Acı tahtının üzerinde ömrümü harcıyorsam?
İçimdeki karanlığı İbrahim’e yansıtıp
Onu ortadan kaldırmak isterken 
Aslında kendimi yok etmek istiyorsam?
Ya aslında Nemrud da İbrahim de bensem?