Kimlik

98’in kasımında doğan bir bebeğim
Güzün en acımasız çocuğuyum
Bir aşkın meyvesiyim
Belki de çok zehirliyim
Boğazında kalan lokmayım
Oraya taht kuran yumruyum
Gırtlağına batan bir iğne gibiyim
Küçüğüm ama can yakarım

Yedi yaşında bir odadayım
Uykunun en tatlı saatindeyim
Güzel bir rüyadayım
Sessizce kapatılan evin kapısıyım
Ailesini ardında bırakan bir adamım
Kırkıma merdiven dayadım
Sorumluluk almayı hiç öğrenmedim
Sahip olduğum tek şeyi kaybettim
Artık adımdan bile emin değilim

Otuzlarının ortasındaki bir kadınım
Her şeye yetişmeye çalışıyorum
Serpile serpile eksiliyorum
Kapanan kapının ardında kalanım
Omuzlarımda dünya kadar yükle
Beli sakat kalan biriyim
Her şeye yetişmeye çalışıp da
Hiçbir şeye yetişemeyenim
Serpile serpile yok olanım

On yedi yaşındayım
İsyan ateşini yakan bir asiyim
İki kaşın ortasındaki kırışığım
Birbirine kenetlenen iki dudağım
Konuşmamaya yemin ettim
Düşüncelerimle kendimi delirttim
Dillendirmediğim her duyguyum
Sesi çıkmayan düşüncelerin eviyim

Ranzanın üstünde yatan büyük çocuğum
Dolabın tepesinden eksik olmayan kitap
Kapağı kırmızı tüylü bir günlüğüm
En yakın dostlarım kitabın içindekiler
Tek sırdaşım o günlüğün sayfaları
Taşınırken kaybettim günlüğü
Kitabın içindekiler hâlâ dostum 

Kadrajdaki tek dünyayım
Onu kaleme alan vasat bir yazarım
Ekrana bakmaktan yorulan göz
Yazmaktan acıyan parmak
Gücünü zorlayan bir hayalim
Edebiyatın üstadıyım
Kalemi bir kılıç gibi kullanırım
Sözcükleri mermi gibi ateşlerim

İbrahim’i ateşe attıran Nemrut’um
Bu dünyanın efendisi
Tüm gücün sahibiyim
Mancınıkla ateşe fırlatılan İbrahim’im
İnananların babasıyım
En büyük inanmayan ise benim
Tanrı’nın dostuyum
Kendimin en büyük düşmanıyım

Çöle can veren Nil’im
Mısır benim en büyük armağanım*
Çorak toprakların bereketiyim
Binlerce yıllık tarihin mimarıyım
Dönemin firavunun başındaki taç
Kölenin avucunda yara olmuş nasırım
Efsanelerim anlatılıyor asırlardır
Duvarlara kazınan bir hiyeroglifim
“Beni okuyabildiğin gün
Bir mezar taşı olmadığımı anlayacaksın”**

*: Heredot’un “Mısır Nil'in armağanıdır.” cümlesine gönderme.
**: Ümit Yaşar Oğuzcan’ın Hiyeroglif isimli şiiri.