Sürüngen

Işıklar yanıp sönüyor koridor boyunca
Ortada hareketsizce dikilen karartıyım
Yatağının altında yaşayan canavar benim
Ellerim vücudun boyunca ilerliyor
Hiç durmamamı istiyorsun
Bu çok eğlenceli bir oyun olabilirdi
Kurallarını yazan hakem benim
Oyun oynamak için burada değilim
Kalbinin sesi avucumun duvarlarını titretiyor
Onu yerinden söküp çıkarabilirim
Hızlı nefeslerin göğsünü dalgalandırıyor
Seni kendi denizinde alabora edebilirim
Alnındaki terler yıldızlar gibi parlıyor
Ağzını açıyorsun ama hiç ses yok
Bir konuşabilsen neler diyeceksin
Belki devam etmemi haykıracaksın
Ya da durmam için yalvaracaksın
Gözlerimi gözlerinin içine dikiyorum
Bir kara delik olduğumun farkındasın
Çekim alanıma girdiğinde kaçışın yok
Yörüngemde sürüklenmeye başlıyorsun
Tüm ışığını yavaşça yutuyorum
Hızlı ve sessiz olacağını söyledim
Acısız olacağının sözünü vermedim 
Gözlerin kapalı hayal ettiğin bir düş
Gözlerin açık gördüğün bir kâbusum
Vücudun sana ihanet ediyor
Arkana bakmadan kaçmak istiyorsun
Parmak uçlarını dahi hareket ettiremiyorsun
Uyanmayı her şeyden çok isterdin
Yatağının altındaki canavardan bile
Gözlerini sımsıkı yumuyorsun
Dillendiremediğin her yakarışı duyuyorum
Adresi olmayan bir haykırış bu
Bir yere ulaşmasını umuyorsun
Boşluğa çarparak sana geri dönüyor
Usulca aralanan göz kapakların titrek 
Gölgeler tavanda sessizce dans ediyor
Bakışlarını odanın kapısına çeviriyorsun
Işıkları görüyorsun sinsice içeri süzülen
Yanıp sönüyorlar koridor boyunca