Göklerin Hâkimi

Kanatlarımı açacağım ve aşağı atlayacağım
Uzun senelerce yere çakılmaktan korktum
Artık uçmak için yaratıldığımı biliyorum

Rüzgârı kanatlarımın arasına alacağım
En tepeye doğru kararlılıkla yükseleceğim
Evim kanatlarımın değdiği her yerin adı

Kartal yalnız uçar, tek başıma süzüleceğim
Yüksekler bir süre daha başımı döndürecek
Devasa kanatlarıma güvenmeyi öğreneceğim

Yeri tarayacağım keskin gözlerimle
Göğü fethedeceğim görkemli kanatlarımla
Yeri ve göğü hapsedeceğim sivri pençelerime

Gökyüzü sayısız kanadın imzasını taşıyor
En büyük imzayı en tepeye çiziyorum
Devlerin sarayında tahtın sahibi benim

Korku nedir bilmiyorum, cesaret en büyük silahım
Yansımama avlarımın gözlerinden bakıyorum
Dehşete kapılan yüzlerinin gördüğü son şeyim

Akbabalar tepede dönüp duracak
Yılanlar etrafımda sürünmeye devam edecek
Kanatlarımı açtığımda hepsi bir hiçe dönüşecek

1 Yorum

  1. Bilinmeyen adlı kullanıcının avatarı Anonim dedi ki:

    Yine çok anlamlı bir şiir! Kalemine sağlık canım dostum. 💐

    Liked by 1 kişi

Yorum bırakın