Kanatlarımı açacağım ve aşağı atlayacağım
Uzun senelerce yere çakılmaktan korktum
Artık uçmak için yaratıldığımı biliyorum
Rüzgârı kanatlarımın arasına alacağım
En tepeye doğru kararlılıkla yükseleceğim
Evim kanatlarımın değdiği her yerin adı
Kartal yalnız uçar, tek başıma süzüleceğim
Yüksekler bir süre daha başımı döndürecek
Devasa kanatlarıma güvenmeyi öğreneceğim
Yeri tarayacağım keskin gözlerimle
Göğü fethedeceğim görkemli kanatlarımla
Yeri ve göğü hapsedeceğim sivri pençelerime
Gökyüzü sayısız kanadın imzasını taşıyor
En büyük imzayı en tepeye çiziyorum
Devlerin sarayında tahtın sahibi benim
Korku nedir bilmiyorum, cesaret en büyük silahım
Yansımama avlarımın gözlerinden bakıyorum
Dehşete kapılan yüzlerinin gördüğü son şeyim
Akbabalar tepede dönüp duracak
Yılanlar etrafımda sürünmeye devam edecek
Kanatlarımı açtığımda hepsi bir hiçe dönüşecek
Yine çok anlamlı bir şiir! Kalemine sağlık canım dostum. 💐
BeğenLiked by 1 kişi