Aşk Mektubu

Kalbinin hızlandığını hissediyorsun
Nefeslerin düzensizleşiyor
Yanaklarının kızardığını biliyorsun
Hep bahsettikleri kelebekler karnında
Heyecanla kanat çırpıyorlar
Griye bulanmış bir dünyada
Rengârenk gökkuşakları çiziyorsun

İlk zamanlar en güzel dönemi
Tanışma, ilk konuşmalar, ilk hisler
Duygular sırtında kanatlar çıkarıyor
Hevesle bulutların üstüne çıkıyorsun
Masmavi bir gök, parıldayan güneş
Ve imzanı taşıyan gökkuşakları manzaran
Yüreğinin bir tür dışa vurumu

Hislerini ışığın altında büyüt
Onları her gün özveriyle sula
Sana söylenen her güzel sözde
Çiçeklerinin yeşermesine izin ver
Yüzünde bir gülümsemeyle onlara bak
Karşındaki de aynı ifadeyle seni izliyor
Nazik cümleleriyle ruhunu okşuyor

Onunla başlayan ve biten her günde
Çiçeklerin öylesine büyüsün ki
Bulutları delip göğün yüzüne dokunsunlar
Takvimdeki sayılar değişiyor
Yolun nereye gittiğini görüyorsun
Ayağını gaz pedalından çekmiyorsun 
Bir çiçek bahçesine varacağını düşünüyorsun 

Günümüzde her şey çok hızlı başlıyor
Ufacık bir kıvılcım hemen alevleniyor
Yangını yüreğinde hissediyorsun
Gittikçe büyüyor, büyüyor ve büyüyor
Onun içini ısıttığını zannederken
Seni küle çevirdiğini fark etmiyorsun
Yolun sonundaki uçurumu görene kadar 

Çocukken dinlediğin peri masallarında
Gece yarısı olunca masalın bitip de
Gerçekliğin geri döndüğü anları hatırla
Kendini bir anda o anda buluyorsun
Bu bir balo değil, sen de prenses değilsin
Karşındaki da bir prens değil
Hepsi şaşaalı bir rüyadan ibaretti

Çiçeklerini sulayan o insana bakınca
Kökünden kopardığı çiçeklerini elinde görüyorsun 
Bu hâliyle hiç de doğru kişiye benzemiyor
Ne o ne de sen gülümsüyorsunuz
Bir yabancının yüzüne baktığını fark ettiğinde 
Yanaklarında bir sıcaklık hissediyorsun
Kızarmıyorsun, hayır; ağlıyorsun

Gerçek dünyaya hoş geldin
Öncesinde tepesinde yaşadığın bulutlara
Bir betonun üstünden bakıyorsun şimdi
Bir anda başladı ve bir anda bitti
Sana yaşadığını hissettiren tüm duygular
Artık ölmek istemenin nedenleri
Kelebekler öldü, yüreğin binlerce parça

Artık günaydın mesajları yok
Adı konulmayan ve yarım bırakılan duygulardan sonra
Günler bir süredir senin için aymıyor
İyi geceler ile sona ermeyen gecelerde
Kapanışı gözyaşların yapıyor
Birlikte bir ev inşa ettiğiniz kişinin yasını
Tutuyorsun o evin içinde bir başına

Zaman acını iyice azalttığında
Duyguların da yerinde yeller esiyor
Onları o evin bahçesine tek başına göm
Ve anahtarı içeride bırakarak evi terk et
Kalp kırıklığının karşılığında değerli bir ders:
“Sana somut olarak verilmeyen şey
Hiçbir evrende asla var olmamıştır.”

Herkesin onlarca ev inşa ettiği 
Bu çarpık kentler dünyasında
Bir tanecik mütevazı evin olmasını istemen
En doğal ve insani hakkın
Bazen evinin başına yıkılması da normal
Neticede mesajların hüküm sürdüğü bu gezegende 
Bir aşk mektubu ile geziyorsun elinde