Dünün Prangaları

25’inci yaşıma

Zorbalığa uğradım
Terk edildim Terk edilmiş hissettim
Yalnız bırakıldım Yalnız hissettim
Dışlandım Dışlanmış hissettim
Kurban oldum Kurban gibi hissettim
Acıyla beslendim Acıyı pişirdim
Neşeyi tadabileceğimi bilmiyordum

Travma yaşananlar değildi
Üzerimde bıraktığı etkilerdi
Onlara yüklediğim her anlam
Tüm anlarımı anlamsız kıldı
Çıkış kapısı tam önümde duruyordu
Diğer tarafın olduğunu düşünmedim
Kafeste yaşadığımı zannediyordum
Cehennem gibi gelir
Kafeste yaşayan birine dış dünya
Oysaki tek gerçeklik orasıdır
İyisiyle ve kötüsüyle

Bir dönem var ettiğim duygulardı hepsi
Onlara can veren şey ise inancım
Artık yalanlara inanmayı reddediyorum
Var etmeye son veriyorum
Acı, keder, pişmanlık yok
Suçlanacak hiç kimse yok
Sadece yaşanmayı bekleyen bir hayat
Ve keşfedilmeyi bekleyen bir dünya var
Bakmayı reddettiğim o kapının ardında

Yaşanması gereken yaşandı
Hissedilmesi gereken hissedildi
Gerçek ve gerçek olmayan hepsi
Bir travmadan, üzerimdeki etkisinden
Acıdan ve kederden daha fazlasıyım
Hatta neşeden bile çok daha fazlası
Yürümem gereken yolları yürüdüm
Toprağın üstündeki her adım izi benim
Hepsi evime giden patikanın mimarı

Sevilmediğime ikna olmak istedim
Sevgiyi bana asla vermeyecek insanlarda aradım
Aslında onu bulmayı da hiç istemedim
İlişkilerden köşe bucak kaçarak
Çeyrek asırlık bir ömrü devirdim
Yorgun dizlerim tir tir titriyor
Kalbimse binlerce parçaya bölünmüş hâlde
Keskin kenarlarıyla göğüs kafesimi çiziyor
Oysaki tek tedavisi kendimi sevmekti
Bir kez sevildiğine inanmayan
O hissi tekrar tatmak için dünyayı arar
Bulduğunda da iştahla içer o zehri

Geçmiş canavarıyla savaşmak kolay değil
Hayatımı cehenneme çeviren bu savaşta
Şeytan geçmişin ta kendisi
Onun gözlerine uzun uzun baktım
Orada sinsi bir kara delik var
Çok yaklaşanı içine çekmek için an kolluyor
Yörüngesine girdiğin an geri dönüşü olmaz
Çevresinde sürükleniyorum yıllardır
Tek çabam beni yutmasına engel olmak
Işığımı çalarsa geride hiçbir şey kalmayacak

Geçmişle olan savaş hararetleniyor
Elimde onu alt edecek tek silahı tutuyorum
O silahın adı bugün ve kaybetme ihtimali yok
Geçmiş paslı bir demirden fazlası değilken
Bugün keskince ışıldayan bir çelik kılıç
Paslı prangalar beni daha fazla zaptedemez
Kılıcımı şeytanın boynuna doğru sallıyorum
Bu savaşı kazanmak zorundayım
Bu şeytanı öldürmekten başka çare yok
Dünün prangaları bugünün kapısını zincirleyemez artık