Serbest Nazım – Bir Öykünün Satırları

Mevsim Sonbahar

Çat kapı gelip yaza dair her şeyi yok eden davetsiz misafir: Sonbahar.

Henüz tanışılmamış bir yabancıya mektup.

Yazın son günlerinde yeni bir hayatın ilk nefesi alınır; tüm ömür, o ilkleri aramakla geçer.

Her şafak yeni bir güne gebedir, insana umut etme şansı verir; tıpkı aşk gibi.

Bana evin değilmişim gibi burun kıvırıyorsun
Ben İstanbul’um

Sabah günü başlatan alarm, gün boyunca kişinin kafasının içinde çalmaya devam eder ve zamanın varlığını durmadan hatırlatır.

İki yaka.

Aşkın edebiyatı.

Geçtikten sonra hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağı o eşiğin öyküsü.

Hatıraların hayaletiyle lanetlenen bir evin açık penceresinden içeri doğru bir rüzgâr eser.