Sonyaz

Sonyazın on dokuzuncu günü gibi
Bir öğle vakti güneş tepede acımasızca parlıyor
Günün en sıcak vakti
Bir bebek ağlaması duyuluyor
Ciğerlerini yakan ilk nefesin acısı bu
Bir de en güvenli yuvasını terk etmenin hüznü
Bana sorarsan biliyor
O yuvayı bir daha asla bulamayacağını
Gözlerini açtığı bu gezegende

Doğa artık sararmaya başlamış olsa da
Yeşile çalan bir çift güzel göz
Merakla izliyor etrafta olup biteni
Her şeyi ilk kez görüyor
Dokuz ay karnında var olduğu annesini bile
En çok annesini
Annesinin memesinden yiyor ilk yemeğini
Bana sorarsan biliyor
Böyle bir lezzeti bir daha tadamayacağını
Dünyanın en büyük ziyafetinde bile

İlk kez hissediyor sıcak bir tenin varlığını
Annesinin kollarında sallanıyor
Var olabileceği en güvenli liman burası
Uzaklardaki deniz çok fırtınalı
Dalgalar acımasız, akıntı amansız
Gözlerini şimdilik huzurla yumuyor
Bana sorarsan biliyor
Gemisinin pek çok kez alabora olacağını
Boyundan büyük dalgaların arasında

2024