Biliyorum bulacağım seni
Bir yere varmıyormuş gibi görünen
O karanlık çıkmazın sonunda
Yanlış yola girdiğimi düşünmeyeceğim
Evren beni uzun mu uzun
Yokuşları dik
Epey de zorlu bir yola soktu
Mükafatını sonuna sakladı diyeceğim
Biliyorum orada olacaksın
En karanlık gecenin şafağında
En aydınlık günün gurubunda
Nefes kesici bir manzara gibi
Oturup saatlerce seni izleyeceğim
Her bitiş kötü değilmiş göreceğim
Karanlıktan önce de sonra da
Renkler var bileceğim
Hiçbir ressamın çizemeyeceği
Ancak bir şairin anlatabileceği
Ruhunun derinlerine işleyerek
İlmek ilmek dokuyarak yüreğine
Sen o renklersin sevgilim
Mürekkebimi dolduracaksın
Siyahla beyazdan ötedir edebiyat
Kalemin sahibine dokunduysa aşk
Bir şair olarak doğdum
Şiirim olarak öleceksin sen de
Bedenlerimiz artık olmasa da
İsimlerimiz yaşayacak
Asırlarca
Bir insan olarak faniyim
Bir şair olarak ölümsüz
Tüm başyapıtlarım taşıyacak
Benim imzamı
Senin adını
Yüzyıllarca
Raflarında var olacağız
Adını bile bilmediğimiz insanların
Görmeseler de bilecekler
Sayfalara mühürlenen aşkımızı
Bizi okuyacaklar
Bir gece lambasının loş ışığında
Cam kenarındaki koltukta
Bir parkta çimenlerin üstünde
Ya da bir bankta denize karşı
Aramızda çiçekler kurutacaklar
Altımızı çizecekler
Notlar düşecekler kenarımıza
Tarihlerini taşıyacağız
Nefes bile almadığımız günlerin
Biliyorum orada bekliyorsun beni
Gördüğüm her şafaktan güzel
İzlediğim her guruptan büyüleyici
Okuduğum her mısradan daha yüce
Yazdığım her şeyden öte
Belki gülümseyeceksin beni görünce
Belki kızacaksın bana
Neden bu kadar geciktim diye
Tüm yolu anlatacağım merak etme
Dik yokuşları, yüksek uçurumları
Aşağılık insanları, alçak oyunlarını
Yüzüme kapanan kapıları
Camından atlayarak terk ettiğim
Apartmanları
Arkama bakmadan kaçtıklarım
İstemesem de uzaklaştıklarım
Sırtımı döndüğümde hançeri saplayan
Dost sandıklarım
Sırtımı yasladığımda dağ olan
Kardeş bellediklerim
Hepsi birer taştı ayaklarımın altında
Beni sana getiren yolun üstündeki
Maceram epey renkli
Gözümü korkutmuyor zaman
Tüm vakitler bizim
O çıkmazın sonunda buluşacağız
Her şeyin sonuna geldik sandığımızda
En büyük hazine çıkacak sandığımızda
Geceleri karanlığı değil
Yıldızları izleyeceğiz seninle
Bileceğim tüm kalbimle
Çıkmazın sonundaki duvar
Evime ait
Üzerimizden koca evren geçecek
Neresine aitim bilmiyorum
Senin yanından başka
Hangi gezegende yaşam var dersin
Bizim sahip olduğumuz gibi
Bir tane daha biz bulur muyuz
Karış karış gezsek tüm kainatı
Daha güzel bir duygu var mıdır
Kalbimizde filizlenip
Yüzümüzde güller açtıran
Ve sayfalarımızın arasında kurutulan
Aşktan öte