Serbest Nazım – Bir Öykünün Satırları

Bambaşka

26’ncı yaşıma.

Doğunun sarp dağlarının güneyin sonsuz ovalarına yaptığı çağrının sesi. İki şehrin mirası.

Üzerinde asırların anısı olan caddenin hiç yaşanmamış hayali anıları.

Farklı bir yere varmak isteyen daha önce hiç yürünmemiş bir yoldan yürümek zorundadır, bu yüzden önce o yolu inşa etmelidir.

Elektrik koca metropolleri ışığa boğar ama yarattığı ışık kirliliğiyle yıldızların parıltısını da gökten siler.

Hiçbir fizik formülünün hesaplayamayacağı bir gerilim: Duygular.

Hayat veren ölümcül bir enerji: Elektrik.

Çatısı gri, duvarları rengârenk olan evin sahibi: Güz Kadın.

Geride kalan çeyrek asırlık ömrüme.

Yaşananların, yaşanmayanların ve asla yaşanmayacakların yasının tutulduğu hüzün mabedi.