Eşik

Uçurum çok dik olsa da 
Tırmandığım yokuş kadar değil
Yuvamı dağın en sarp yamacına kurdum
Bana fırtınanın korkunçluğundan bahsetme
Sayısız tanesinden sağ kurtuldum
Kara bulutlardan korkmuyorum
Önceden uykumu kaçıran o şimşekler
Bir süredir gecelerimi aydınlatıyor
Yuvadan atlamam intihar değil
Hayatımın imtihanını vermeye gidiyorum
Sınavın çok zor olduğunu biliyorum
Tüm hayatım boyunca ona çalıştım
Kalemi elime aldığımda kâğıdı hiç boş bırakmadım
Devasa bir okul kurmuşlar adına hayat denilen
Sen öğrenene kadar dersler devam eder
Pek çok kez başarısız olduğum görülse de
Pes ettiğimi ne gören oldu ne de duyan
Hızla süzülüyorum boşlukta
Yere çakılmaktan korkmuyorum
En büyük güvencemi sırtımda taşıyorum
Rüzgâr ilk defa bugün dostum
Aramızdaki kan davası sona erdi
Rüzgârı kucaklayıp onunla dans ediyorum
Yükseliyorum düştüğümden daha hızlı
Nihayet süzülüyorum gökyüzünde
Yuvamı ilk kez dışarıdan görüyorum
Hayatım boyunca güvenli bir sığınak olsa da
Artık sadece kendime güveniyorum