Beni bir şair gibi sev
Rüzgârı essin nefesinin
Dudaklarımın coğrafyasında
Belki de çok çoraktır
Varlığınla yeşertirsin
Kurak bir arazidir
Yatağını hazırlayıp çağlarsın
Bir medeniyet armağan edersin
Dünya tarihinde eşi olmayan
Alevler dönüşür bir pınara
Dibindeki inciyi bulursun
Önce yüzümde görürsün
Bir çiçek gibi açar
Sonra gerdanımı süsler
Köprüler inşa edersin
El ele koşarız üstünde
Rengine aldanmazsın gözlerimin
Yemyeşil bir orman görürsün
Gün ışığı dolar içime
Dallarımın arasından geçer
Kavalyem olmayı kabul edersin
Sonsuz bir dansa başlarız
Beni bir şair gibi sev
Kalemi eline aldığında
Mürekkebi ben dolduracağım
Aşkın ölçüsü yoktur bilirsin
Dilediğin gibi yaz beni
Sığmayalım kalıplara
Mısra mısra dökülelim sayfalara
Gerek yok süslü kafiyelere
Aşk üç harf, iki yürek, tek hece
“Gerek yok süslü kafiyelere
Aşk üç harf, iki yürek, tek hece” Mükemmel bir özet.
BeğenLiked by 1 kişi